عدالت امام علی (ع)مرد مسیحی را مسلمان کرد

ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﻼﻓﺖ ﺍﻣﺎﻡ ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪ ﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﺩﺭ ﮐﻮﻓﻪ، ﺯﺭﻩ ﺁﻥ ﺣﻀﺮﺕ ﮔﻢ ﺷﺪ . ﭘﺲ ﺍﺯ ﭼﻨﺪﻯ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﯾﮏ ﻣﺮﺩ ﻣﺴﯿﺤﻰ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ . ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﺍﻭ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺤﻀﺮ ﻗﺎﺿﻰ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺍﻗﺎﻣﻪ ﺩﻋﻮﻯ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺯﺭﻩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻓﺮﻭﺧﺘﻪﺍﻡ ﻭ ﻧﻪ ﺑﻪ ﮐﺴﻰ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩﺍﻡ ﻭ ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻧﺰﺩ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺩ ﯾﺎﻓﺘﻪﺍﻡ . ﻗﺎﺿﻰ ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺤﻰ ﮔﻔﺖ : ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺍﺩﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﻇﻬﺎﺭ ﮐﺮﺩ، ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﻰﮔﻮﯾﻰ؟ ﺍﻭ ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻦ ﺯﺭﻩ ﻣﺎﻝ ﺧﻮﺩ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭﻋﯿﻦﺣﺎﻝ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﻘﺎﻡ ﺧﻼﻓﺖ ﺭﺍ ﺗﮑﺬﯾﺐ ﻧﻤﻰﮐﻨﻢ ( ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺧﻠﯿﻔﻪ ﺍﺷﺘﺒﺎﻩ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ ) . ﻗﺎﺿﻰ ﺭﻭ ﮐﺮﺩ ﺑﻪ ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﻭ ﮔﻔﺖ : ﺗﻮ ﻣﺪﻋﻰ ﻫﺴﺘﻰ ﻭ ﺍﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﻣﻨﮑﺮ ﺍﺳﺖ، ﻋﻠﯽﻫﺬﺍ ﺑﺮ ﺗﻮ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﺮ ﻣﺪﻋﺎﻯ ﺧﻮﺩ ﺑﯿﺎﻭﺭﻯ . ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﺧﻨﺪﯾﺪ ﻭ ﻓﺮﻣﻮﺩ : ﻗﺎﺿﻰ ﺭﺍﺳﺖ ﻣﻰﮔﻮﯾﺪ، ﺍﮐﻨﻮﻥ ﻣﻰﺑﺎﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﺑﯿﺎﻭﺭﻡ، ﻭﻟﻰ ﻣﻦ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﺪﺍﺭﻡ . ﻗﺎﺿﻰ ﺭﻭﻯ ﺍﯾﻦ ﺍﺻﻞ ﮐﻪ ﻣﺪﻋﻰ ﺷﺎﻫﺪ ﻧﺪﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﻧﻔﻊ ﻣﺴﯿﺤﻰ ﺣﮑﻢ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺍﻭ ﻫﻢ ﺯﺭﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺩﺍﺷﺖ ﻭ ﺭﻭﺍﻥ ﺷﺪ .
ﻣﺮﺩ ﻣﺴﯿﺤﻰ ﮐﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﻬﺘﺮ ﻣﻰﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﺯﺭﻩ ﻣﺎﻝ ﮐﯿﺴﺖ، ﭘﺲﺍﺯﺁﻧﮑﻪ ﭼﻨﺪ ﮔﺎﻣﻰ ﭘﯿﻤﻮﺩ ﻭﺟﺪﺍﻧﺶ ﻣﺮﺗﻌﺶ ﺷﺪ ﻭ ﺑﺮﮔﺸﺖ، ﮔﻔﺖ : ﺍﯾﻦ ﻃﺮﺯ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻯ ﺑﺸﺮ ﻋﺎﺩﻯ ﻧﯿﺴﺖ، ﺍﺯ ﻧﻮﻉ ﺣﮑﻮﻣﺖ ﺍﻧﺒﯿﺎﺳﺖ ﻭ ﺍﻗﺮﺍﺭ ﮐﺮﺩ ﮐﻪ ﺯﺭﻩ ﺍﺯ ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﺍﺳﺖ . ﻃﻮﻟﻰ ﻧﮑﺸﯿﺪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺩﯾﺪﻧﺪ ﻣﺴﻠﻤﺎﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺍﯾﻤﺎﻥ ﺩﺭ ﺯﯾﺮ ﭘﺮﭼﻢ ﻋﻠﻰ ( ﻋﻠﯿﻪﺍﻟﺴﻼﻡ ) ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻧﻬﺮﻭﺍﻥ ﻣﻰﺟﻨﮕﺪ